مقالات


از دیر باز تا کنون ایرانیان به مردمی شعر دوست شهرت داشتند و شاعران زیادی نیز از این مرز و بوم برخاسته اند  . عشقِ به خواندن ، سرودن و شنیدنِ شعر در رگهای احساس ایرانیان همیشه جاری بوده  است . در گذشته حتی حضور مخاطب گاهی آنقدر پر رنگ می شد  که وقتی شاعری توانا، شعر تازه ای می سرود ، مردم، اطرافِ منزلش جمع می شدند تا شعر جدید او را بشنوند.  آیا امروز هم مخاطب همانند گذشته است ؟ یا شاعران فقط به شعر یکدیگر برای پس دادن بازدید سر می زنند ؟ آیا ما مخاطبِ غیر شاعر هم برای اشعارمان داریم یا فقط این شاعران هستند که از کوچه ی احساس و فکر یکدیگر عبور می کنند ؟ والبته این خالی از لطف نیست که ما مهربانانه با شاخه ای از گل و سلام به قلبهای هم پنجره ای از مهر بگشاییم و آن سخنی دیگر است !

سرقت ادبی

بازدید: 2597 | نظرات: 3 | پسندها: 10

ابیات سروده ی مرا پس بدهید
مضمون ربوده ی مرا پس بدهید
هر واژه ی آن پاره ای از جسم من است
لطفا دل و روده ی مرا پس بدهید  
(محمد رضا ترکی )

سرقت ادبی» به معنی انتساب نوشته ها و اشعار دیگران به نام خود است. به طور مثال چنانچه شخصی، شعر یا نوشته ای را که درحقیقت از آن دیگری است، بدون تغییر یا با اندکی تغییر، اثر خود قلمداد کند، مرتکب سرقت ادبی شده است. اما انواع سرقت های ادبی به همین قسم محدود نمی شود و جنبه های دیگری چون انواع تقلید (تقلید سبک، درونمایه، قالب و غیره)، و انواع اقتباس را نیز دربرمی گیرند.(سلیمان مختاری ) از دیرباز تا کنون شعر و شاعری با شعور همراه بوده است . سرقت اندیشه ، احساس و زبان دیگری نابخشودنی است . شعر، هنر است ،تولّد است،  جوشش و زندگی است  اگر این اتفاق شکوهمند...